หลังจากกลับมาเที่ยว ตอนเย็นกว่าเราจะอาบน้ำก้ปาเข้าไปเที่ยงคืน
ขออนุญาตย้อนความหลังตั้งแค่วันแรกล่ะกันนะ
วันที่ 30 (วันที่ 1)
ทุคนตกลงนัดเจอกัน 07.00 น. (เราเปนคนนัดเองแหละ)
แต่เกิดเหตุสุตวิสัย ทำให้เรามาถึงเกือบ 8 โมง
ตอนแรกตกลงกันว่าจะนั่งกะบะไป แต่ด้วยความกรุณาอย่างล้นพ้นของ
พ่อฟ้า ทำให้พวกเราไม่ต้องนั่งหัวบานที่กะบะ
เวลาประมาณ 12.00 น. พวกเราเดินทางเข้าที่พัก
รู้สึกบิวจะบอกว่า มองผ่านๆเหมือนบ้านร้างยังไงก้ไม่รุ้
(เราขอข้ามได้ม่ะ มันจำไม่ได้อ่ะ ใครจำได้ช่วยเราหน่อยนะ)
วันที่ 31(วันที่ 2)
ตามโปรแกรมบอกว่า วันนี้พวกเราจะไปล่องแก่งกัน เดินทางออกจากบ้านเวลาประมาณ
08.00 น. คิดูล่ะกันว่าแดดตอน 8 โมงเนี่ย มันขนาดไหน พวกบ้านทั้งหลายจึงคิดได้ว่า
เราต้องเอาผ้าห่มมาคลุม นึกสภาพสิเหมือนมีอะไรก้ไม่รู้นั่งเปนอีเพิ้งอยู่หลังกะบะอ่ะ
คนผ่านไปผ่านมาเค้าบอกมองกัน แต่จะทำยังไงได้ มันร้อนอ่ะ
พอไปถึง ทุคนเตรียมตัวลงเรือ ตอนแรกนึกกันไว้ว่า คราวนี้มันแน่เมิงงง
แต่...
เหมือนไปนั่งกิลงชมวิวอ่ะ เรือมันแล่นแบบว่าเอื่อย เชื่อย อย่างรุนแรง
แต่เรื่องก้คงไม่มีถ้ากาแฟมันไม่บอกว่า ว้าย!!อนาคอด้า
และเพราะมันอ่ะแหละที่จะทำให้เรือล่ม มันเปนอะไรที่ฮามาก
มันทำเหมือนจะเปนจะตาย ไอ้พวกที่เหลือก้นั่งขำท้องขดท้องแข็ง
พอขึ้นจากเรือก้เล่นน้ำที่แม่น้ำเพรช น้ำเย็นมาก ใสมาก เล่นกันทุกคนยกเว้นยี่
พอจะกลับเวลาประมาณ 2.30 น. นึกสถาพแดดตอนนั้นดิ ร้อนแบบไม่ไหวแล้ว
ซันบล๊อกที่ทามาก้ละลายหมดแล้ว จึงต้องทนนั่งหัวแดงที่กะบะ
ขากลับอยากจะบอกว่าหลับกันทุกคน ไม่รู้ว่านอนกันไปได้ยังไง ร้อนแบบนั้น
แต่มันฮาที่ว่า ทางจัเข้าบา้นอ่ะ มันเปนทางลูกรัง ด้วยความที่พ่อแกอยาดให้
พวกเราถึงบ้านเร็วๆ แกก้ลืมไปว่าต้องขับช้า แกเล่นเหยียบซะ..
ไอ้พวกนั้มันเลยลุกขึ้นมาบ่นว่า
"โอ๊ยยยยยยย!! เจ็บตูดดดดดดดดด" บางคนก้บอกว่า
"แมร่ง!! ตูดกุเปนลอนแล้วมั้ง" บางคนก้บ่นว่า
"โหยย!! ใส้กุลงมากองแล้วเนี่ยย"
พอถึงบ้าน พี่แกเล่นหลับ ไม่ยอมอาบน้ำอาบท่า กว่าจะตื่นก้ 5 โมง
เลยตกลงจะไปหัวหินกัน ด้วยความที่เงินมันเหลือเยอะ
เลยไปนั่งซเวนเซ่น นั่งแยกเปน2โต๊ะ พอกินเสร็จก้ไปเดินตลาดหัวหินกัน
(ขอข้ามนะ)
พอตกดึก ตกลงกันว่าคืนนี้จะทำซึ้ง แต่มันไม่ซึ้ง มันกล้ายเป็นนั่งนินทาเพื่อนแทน
กว่าจะได้นอนก้ตี 2 กว่า...
เรื่องราวจะเปนยังไงต่อนั้น ขอเชิญเพื่อนเสี่ยวทั้งหลายเติมให้สมบูรณ์ด้วยนะค่ะ
